[Verse 1]
Ze zit vast in een huis waar ze zich vreemd voelt
Hij kent haar schema, maar niet wie ze echt bedoelt
Ze stuurt mij: "kom je langs?" midden in de nacht
En ik kom, want ik ben zwak als zij me zachtjes lacht
Aanrecht vol glazen, maar wij nuchter in ons hoofd
Zij zegt: "ik heb je gemist", en ik denk: dit loopt
Haar hand op mijn knie, ik vergeet even alles
Tot haar telefoon trilt en de hele lucht valt stil
[Chorus]
Tussen haar en hem
sta ik weer aan de rand
Zij wil mij, ik wil haar
maar zij gaat terug naar zijn kant
Ze zegt "ik hou niet van hem"
maar blijft slapen in zijn bed
Wij verbranden ons aan liefde
die we niemand hebben gezegd
[Verse 2]
Ik ken haar parfum nu beter dan mijn eigen huid
We zoenen in de gang, gordijnen half dicht, licht uit
Ze fluistert: "bij jou voel ik me eindelijk vrij"
maar ze pakt toch haar jas als de zon bijna stijgt
Ze draagt ringen die nooit echt bij haar lijken te passen
Ik trek ze van haar vinger, zij zegt "niet zo hard vastleggen"
Zij draait aan mijn ketting, ik draai in cirkels om haar heen
We zitten op de bank, maar het voelt als niemands-terrein
[Chorus]
[Bridge]
[low vocal register]
Hoe lang blijven we schuilen in kamers zonder naam
Waar kussens alles weten, maar wij doen of er niks bestaat
Zij zegt "op een dag kies ik voor jou, ik zweer het"
maar die dag is altijd morgen, nooit wanneer het echt moet
[crescendo]
Ik heb haar nummer in mijn hart en niet meer in mijn tel
Als zij belt, neem ik toch op, ik ken mezelf te fel
We hangen op, maar blijven hangen in hetzelfde web
Twee vrouwen in de war
en één man die er niets van merkt
[Chorus]