Lisenin başında tanıdım seni, Meleknur.
O günden beri hiçbir gün birbirimizden kopmadık.
Sanki aramızda görünmez bir bağ vardı
ve her cümleyi aynı anda söylememiz bile tesadüf değildi.
Kahkahaların hep bana iyi geldi,
dünya bazen saçma olsa bile
seninle her şey komik ve hafifti.
Empatinle sarıp sarmaladın beni,
yan yana durdukça sanki dünya biraz daha güzelleşti.
Mezun olduk, yollar değişti ama biz değişmedik.
Ne olursa olsun, yine aynı sözde buluşuyoruz,
yine aynı anda gülüyoruz.
Bu dostluk hiçbir yere gitmiyor,
çünkü biz zaten çoktan birbirimize bağlanmışız.
İyi ki hayatıma girdin,
iyi ki hâlâ yanımdasın.
,Bizim hikayemiz bitmez,
çünkü bu dostluk hiç ölmez.