सानो आकाशमा, टल्किन्छ अधुरो जून,
शब्द नभएको गीत जस्तै, हराउँदैछु म भित्रै।
खालीपनले शब्द बिना कुरा गर्छ
मनका रहरहरू, कतै टाढा हराउँछन्।
नदीको छाल जस्तै, समय बगिरहन्छ,
सम्झनाको आवाज, चुपचाप गुञ्जिरहन्छ।
आँखा बन्द गर्दा पनि, तिमी देखिन्छौ झन्,
तर स्पर्श गर्न नसकिने, धुँवाजस्तै बन।
किन यस्तो सुनसान छ,
आफ्नै मनभित्रै हराउँछु म।
किन यस्तो खालीपन छ,
तिम्रो नाममै बाँचिरहेछु म।
शायद कुनै दिन,
यो बाटो काटेर भेटिनेछौँ,
तर आज,
यो नीरवतालाई संगीतमा बगाउँछु।
किन यस्तो सुनसान छ,
आफ्नै मनभित्रै हराउँछु म।
किन यस्तो खालीपन छ,
तिम्रो नाममै बाँचिरहेछु म।