Garda, nie dosłownie

Wers:

Pod neonów blaskiem, gdzie noc tnie światło,

Miasto oddycha, choć serce pękało.

Uliczne żyły pulsują jak stal,

W głowie wciąż echo, gdzie los się rozlał.

Nie płaczę nad raną, choć boli jak szkło,

W mroku odnajdę, co dawno spłonęło.

Wiatr niesie iskry, w żyłach mam rytm,

Niech świat się trzęsie, ja stawiam mu hymn.Refren:

Trzymam gardę, gdy cienie się śmieją,

W mroku tańczę, gdzie gwiazdy się lśnią.

Bas dudni w kościach, synthy wciąż grają,

Idę naprzód, gdzie wolność się tka.Wers:

Szkło na chodnikach odbija me oczy,

W nich żar i popiół, co z marzeń się toczy.

Nie klękam przed losem, choć rzuca mnie w dół,

W sercu mam płomień, co topi ten ból.

Miasto to labirynt, gdzie czas się rozpływa,

Lecz każdy krok mój jak ostrze się żywa.

W rytmie ulicy, gdzie bas wciąż prowadzi,

Znajdę swą drogę, choć mrok mnie oplata.Refren:

Trzymam gardę, gdy cienie się śmieją,

W mroku tańczę, gdzie gwiazdy się lśnią.

Bas dudni w kościach, synthy wciąż grają,

Idę naprzód, gdzie wolność się tka.Bridge:

Niech noc mnie prowadzi, przez szumy i zgrzyt,

W sercu mam iskrę, co wciąż się tli.

Nie dam się zamknąć w klatce bez klucza,

Mój głos jak piorun, przez mrok się przeturla.Refren:

Trzymam gardę, gdy cienie się śmieją,

W mroku tańczę, gdzie gwiazdy się lśnią.

Bas dudni w kościach, synthy wciąż grają,

Idę naprzód, gdzie wolność się tka.