Wolność w duszy ukryta

To nie ucieczka nie unikanie

Nie wiatru jesieni mgły przemijanie

I nie krzyk głosu W chwili uniesienia

Nie groźny gest czyjegoś ramienia

Lecz zgoda serca i porozumienie

Na własne myśli jedno marzenie

I nie błądzenie w labiryntach życia

Lecz wolność ta wolność w duszy ukryta

Wolność

Wolność w duszy ukryta

Ona nie krzyczy nie wymachuje

Lecz idzie swą drogą swobodę czuje

Wyraża siebie własną miłością

Jest poza schematem i ludzką złością

W systemie się dusi mgła chce ją zdławić

Lecz ona zbyt wolna by mogła ją zabić

Nie walczy mieczem ni żadną bronią

W jej ogniu i sile bezbronni nie płoną

Spalają się za nią tylko mosty stare

W nich skowyt jest dusz i złośliwe ich żale

Skowyt dusz i złośliwe ich żale

Ona nie udaje nie podąża za tłumem

Kieruje się sercem i własnym rozumem

Nie ucieka od innych choć myśli inaczej

Lecz podąża też własnym wyznaczonym szlakiem

Bo wolność to nie ucieczka

Nie zerwanie więzi

Nie walka do krwi pośród oręży

Nie zapomnienie odejście w nieznane

Lecz własne wybory te drogi ukochane

Te drogi...drogi ukochane

Ona nie krwawi ogniem nie spala

Lecz jest dostojna i w sobie wytrwała

I choć rzucona zostanie na błoto

Podniesie zbroję zamieni ją w złoto

Nie będzie pluć innym ni ran sypać solą

Bo sama w sobie jest serca ostoją

Miłość i prawda to jej ballada

Ballada jej...jej ballada

W niej tonie, w niej tańczy w niej opowiada

W niej opowiada

I choćby ktoś chciał rzucić ją w odmęty

W kajdany zakuć na wieki zniewolić

Jej upór to ogień płomień zawzięty

Przed walką też nie będzie stronić

Bo wolność jest nieraz tą ciszą duszy

I wiatrem co tańczy by ją poruszyć

Lecz bywa że chmura słońce zakrywa

Wolność do burzy w chwili porywa

By mogła piorunem przed samym wschodem

Odsłonić słońcu bezchmurną tą drogę

Słońcu odsłonić odsłonić drogę

Bywa że chwile są niepojęte

W duszy zamknięte i w nocy zaklęte

Jakby ktoś chciał zabrać to co ważne

Wolności jej ogień i jej serca wyobraźnię

Lecz w chwilach tych ogień wcale nie gaśnie

Płonie jeszcze bardziej i jeszcze jaśniej

Bo wolność choć bywa że jest tłamszona

Jeśli płynie z serca

Nie zostanie zniszczona

Nie nie nie zostanie

Bo To nie ucieczka nie unikanie

Nie wiatru jesieni mgły przemijanie

I nie krzyk głosu W chwili uniesienia

Nie groźny gest czyjegoś ramienia

Lecz zgoda serca i porozumienie

Na własne myśli jedno marzenie

I nie błądzenie w labiryntach życia

Lecz wolność ta wolność w duszy ukryta

Wolność

Wolność w duszy ukryta

Wolność wolność w duszy ukryta