Verso 1
En la stratoj de Varsovio naskiĝis sonĝo,
Lingvoj miksitaj, sed koroj samtempaj.
"Kial ni ne povas paroli kune?" — li demandis,
Kaj nova lumo ekbrilis en la nokto.
Refrão
Esperanto, muziko de paco,
Vortoj kantas trans ĉiu nacio.
Lingvo komuna, koroj unuiĝantaj,
Esperanto, ni ĉiuj kantas.
Verso 2
Radikoj el la mondo fariĝas harmonio,
Simplaj reguloj, pura melodio.
Neniu muro, neniu baro plu,
Nur la muziko de homaro en unu.
Refrão
Esperanto, muziko de paco,
Vortoj kantas trans ĉiu nacio.
Lingvo komuna, koroj unuiĝantaj,
Esperanto, ni ĉiuj kantas.
Ponte
En retaj forumoj, en kafejoj foraj,
Ni trovas amikecon, ni trovas voĉojn klarajn.
"La muziko daŭras", ĉiam senfina,
Unu orkestro de l’ mondo divina.
Refrão Final
Esperanto, muziko de paco,
Vortoj kantas trans ĉiu nacio.
Lingvo komuna, koroj unuiĝantaj,
Esperanto, ni ĉiuj kantas.