şşş…
ah… ah…
m-m-m… qəlbçəkmə…
gözyaş samovarı cırıldayır…
ahhhh… mmm… bülbül-çay qaynadı…
ağla-bum, ağla-şap, kasada səda…
şorba-gözyaş, qaşıq-qaşıq plop-plop…
dodaqbanan titrəyir, ay ay ay…
— oy, ürək, səbr et…
— yox, səbr bükülüb simit kimi…
oooy… oooy… məlul-məlul…
qəm-puf! qəm-puf!
göy yastıqda ağ buluddan şar…
blupçik-bloop… blupçik-bloop…
canım, ağla, sözsüz ağla…
pıçıltı-şəkər: “sözlər yorulub”
səssizlikdən pamuk toxunur…
mır-mır-mır… südlü gecə,
ağlama çələngi boynuma dolanır…
qəlb-sandal dənizində limon,
çiynimdə samit quşu oturur,
tük-tük-tük, göz yaşını sayır:
bir… iki… üç… “uff, sağ
ay-ay… oooy… blə-blə-blə…
snif-şlup! snif-şlup!
şıpıldayan ayaqqabı — kədər tapki…
plip-plip-plip… mmm…
“ağla səssiz, səssizlik doğrudur…”
ha… ha-ha… a?
sözüm qırıq, sətirim əyri…
melanxokeks peçenyəsi çayda islanır…
o-oo… o-oo… snorq-ürək, dayanma…
tak-tak, tak-tak-tuk
ay toyuq, qəmli mahnı oxu,
quyruğunda ulduz-pəncə…
kənarda pəncərə ağlayır,
stor-şüşə “cırrr” deyir, içim “of”…
sözsüz dua: “can-caan, dayan…”
amma gözyaş — poçtalyon: “ding-dong!”
zəng vurur kirpiklərimə,
məktubda yalnız “aaa…” yazılıb.
oooyy… oooyy… ağla-çərçivə sındı!
gloom-plov, sorrow-dolma, qəm-sarma!
blibər-blubber-bloop, ürəkdə festival…
əl çalır damcılar: şap-şap-şap!
“ağla, canım, bu musiqidir…”
hakim-səssizlik soruşur:
— niyə ağlayırsan, sözsüz şahid?
mən cavab verirəm:
— çünki sözlər yalan danışır,
— çünki hərflər ayaqqabını sıxır,
— çünki səs özü — doğma evdir…
hmmm… şüşə nəfəs, içim buxar,
pəncərəmdə “sevinc yoxdur” yazısı…
amma uzaqda uşaq gülür: hih…
və mənim “aaa” içində kiçik “oh” yanır…
qəm-külçə əriyir çay qaşığında,
zaman-saxur, saat-yorğan,
gözümə yarpaq yapışdı:
“payız, sağ ol, məşq bitdi…”
oooy… məlul-məlul…
qəm-puf! qəm-puf!
blupçik-bloop… blupçik-bloop…
sən demə, bu ağlama — vals imiş…
döndük, əyildik, öpdük səssizliyi…
şşş…
ağlama sözlə… söz yalan danışır…
ağla mənasız… mənasızlıq doğrudur…
ah… m…
sakit ol, can… mahnı bitmədi —
o sadəcə göz qırpdı…
FerhadTuran