Shiva

చరణం – 1

ఆకలితో ఏడ్చే చిన్నారి కళ్లలో

నిద్ర కాదు… ప్రశ్నలే మిగిలాయి

గుడి ముందే కూర్చున్నా

దానం కాదు… చూపులే దొరికాయి

చంద్రుడిని తలపై పెట్టుకున్నవాడా

మా చీకటిని ఎందుకు చూడలేదా?

నీ నామం పలికినా శివా

ఈ బాధ ఎందుకు ఆగలేదా?

పల్లవి

శివా… శివా… నువ్వెక్కడ?

ఈ భూమి రక్తంతో నిండిపోతుంటే

నీలకంఠుడా… విషం తాగినవాడా

ఈసారి ప్రపంచం విషం తాగుతుంటే

నువ్వెందుకు మౌనం శివా?

చరణం – 2

వేటగాడి తూటాకు కూలిన జింక

కళ్లలో జీవం ఆగిపోయింది

గూడు కాలిపోయిన పక్షి

ఆకాశాన్ని చూసి మౌనంగా ఏడ్చింది

మనిషి చేతిలో ఖడ్గం

మనసులో కరుణ మృతమైంది

ప్రకృతిని తల్లిగా పిలిచిన మనమే

ఈరోజు ఆమెను శవంగా మార్చాం శివా

పల్లవి (వేదనతో)

శివా… శివా… నువ్వెక్కడ?

మాటలేని ప్రాణాలు చనిపోతుంటే

కైలాసవాసుడా… కరుణాసముద్రుడా

ఈ పాపాల భారం

జంతువులపై ఎందుకు పడుతుందీ శివా?

బ్రిడ్జ్ (గుండెల్ని చీల్చే భాగం)

నువ్వు శ్మశానంలో కూర్చుంటావు అంటారు

కానీ ఈ ప్రపంచమే ఇప్పుడు శ్మశానమయ్యింది

నువ్వు వినిపించే డమరుక నాదం

ఇప్పుడు వినిపించేది మాత్రం అరుపులే శివా

నిన్ను అడగడం కాదు

మమ్మల్ని మేమే అడగాలి

నీ మౌనం శివా…

మా పాపాల ప్రతిబింబమేనా?

ముగింపు (నెమ్మదిగా, కన్నీళ్లతో)

ఒక పక్షి పడిపోయింది…

ఎవరూ ఆపలేదు

ఆ రోజు శివుడు కోపపడలేదు…

కన్నీళ్లు కార్చాడు… నిశ్శబ్దంగా 🔱