An old Norse song

Nótt fellr mjúk á borgar vegu

Tungl skín hljótt á járn ok stál

Vélar hjarta slær í brjósti

Þögnin ríðr mér fylgd í mál

Miðnætti ek sigli, hægt fram

Ljós dvína, vindr er minn vinr

Reykr svífr lágt um svartran veg

Hugr er kyrr, ok tími hnígr

Skrið ek fer, ei flýti mér

Hjólin syngja dulinn seið

Steinn ok skuggi líða hjá

Nóttin varðveitir minn leið

Fara—fara, en festa ei

Þessi ferð er hugarró

Djúpr dynr býr í brjósti mér

Miðnæturferð í þagnar slóð

Stjörnur vaka, vegir sofa

Járnblóð heitt í æðum rennr

Ef dögun kemr, minnist ek

Þessarar nætur, er sál mín brennr

Hnígr í sortna, hljóðnar dynr

Hjól ok hugr í einum sló

Ek ok vegur, eitt um sinn

Þar til morgunn rýfr ró