[Véarsa 1 – bog, ciúin, faoistineach]
Ní fheiceann aon duine na hoícheanta a chaoineann tú,
Deora ciúine a cheiltíonn tú.
Ag coinneáil isteach do chroí briste,
Go dtí go ndúisíonn an domhan arís.
Ní chloiseann aon duine an pian cogarnach,
An pian nach labhraíonn tú riamh…
Ach tá tú fós i do sheasamh sa dorchadas,
Níos láidre ná mar a cheapfá riamh.
[Réamh-Chór – ag ardú, réiteach análach]
Tógann tú na hanálacha doimhne sin ag an doras,
Coinnigh tú féin díreach mar a bhí roimhe…
Ag caitheamh misnigh cosúil le cóta iasachta,
Ag iarraidh gan titim as a chéile.
[Cór – mothúchánach, seasta, compordach]
Ach tá gach anáil a thógann tú cróga,
Gach céim ina bua ciúin.
Tá tú i do chónaí i ndomhan atá athraithe,
Ag iarraidh d'áit a aimsiú arís.
Mothaíonn sé chomh coimhthíoch gan do leanbh,
Ach éiríonn tú fós, cé go mbraitheann tú lag…
Tá tú ag déanamh níos fearr ná mar a fhios agat,
Tá tú ag déanamh níos fearr ná mar a cheapfá.
[Véarsa 2 – mín, machnamhach]
Ní fheiceann aon duine thú ag bailiú píosaí
Den chroí a bhí ort a dheisiú.
Ní fheiceann aon duine na buanna uaigneacha,
Na chuimhneacháin nach gcosnaíonn ach tusa.
Ach i dtost do bhróin,
Iompraíonn tú grá gach lá…
Meáchan nach féidir le haon duine eile a fheiceáil,
Neart nach imíonn choíche.
[Réamh-Chór – an fonn céanna, an mothúchán níos doimhne]
Agus na hanálacha domhain sin go léir a thógann tú,
Sula siúlann tú isteach sa solas…
Is cruthúnas iad go dtaispeánann tú suas ar aon nós,
Fiú nuair nach mbraitheann an domhan ceart.
[Cór – níos iomláine, níos láidre]
Is cróga gach anáil a thógann tú,
Is bua ciúin gach céim.
Tá tú ag foghlaim conas maireachtáil arís
Le cuimhní cinn faoi do chraiceann.
Mothaíonn sé chomh coimhthíoch gan do leanbh,
Ach éiríonn tú fós, cé go mbraitheann tú lag…
Tá tú ag déanamh níos fearr ná mar a fhios agat,
Tá tú ag déanamh níos fearr ná mar a cheapann tú.
[Droichead – bog ach cumhachtach, beagnach cogar]
Fiú ar na laethanta a bhriseann tú,
Fiú nuair a bhraitheann an oíche fada…
Ní cosúil le neart an leigheas,
Ach tá sé ionat an t-am ar fad.
Gach pian, agus gach bua—
Iompraíonn tú grá a labhraíonn fós…
Tá tú ag déanamh níos fearr ná mar a fhios agat,
Níos fearr ná mar a cheapfá riamh.
[Cór Deiridh – tairisceana, spreagúil]
Tá gach anáil a thógann tú cróga,
Is bua gach éirí gréine.
Tá tú fós ag bogadh, fós ag maireachtáil,
Fiú nuair nach féidir leat é a fheiceáil.
Mothaíonn an domhan coimhthíoch gan do leanbh,
Ach éiríonn tú fós, cé go mbraitheann tú lag…
Tá tú ag déanamh níos fearr ná mar a fhios agat,
Tá tú ag déanamh níos fearr ná mar a cheapfá.
