---
Başlık: “Çürüyen Krallık
Kara gökyüzü çığlık atar,
Kanla sulanır taş duvarlar.
İskeletler dans eder gecede,
Sessizlik boğar nefesleri.
Ruhlar çürür mezar taşında,
Ölüm büyür kara şarkısında.
Zincirlenmiş bedenler haykırır,
Gölgelerle dünya yanar!
Çürüyen krallık, karanlıkta çöker,
Kan denizinde güneş söner!
Küller içinde, nefretle büyürüm,
Ölü bedenlerden taç giyerim!
ÇİĞNENİR ET!
KIRILIR KEMİK!
GÖLGEDE TANRI YOK!
SADECE ÇÜRÜK!
Gözlerimde karanlık…
Küllerimden doğmam!
Çürüye çürüye,
Sonsuzluğa YUTULURUM!