Vers 1
O mortales miseri, in pulvere strati,
vanis somniis corda vestra inflati!
Ego, Princeps Tenebrarum, in solio ignis sedeo,
et video vos serpentes in luto vestro.
Refrain (mit teuflischem Lachen – „Ha ha ha ha!“)
Hahaha! Ridete, o stulti!
Risus meus tonat per inferos!
Vos, vermes terrae, in catenis peccati ligati,
et ego rideo, rideo aeternum!
Vers 2
Quid prodest virtus? Quid oratio vana?
Omnia ad me veniunt, sicut folia in ventum.
Lacrimas vestras bibo, gemitus vestros devoro,
et in desperatione vestra glorior.
Refrain (lauter, triumphierender)
Hahaha! Ridete, o miseri!
Risus meus frangit caelos falsos!
Vos, umbrae fugaces, in vanitate pereuntes,
et ego rideo, rideo victoriosus!
Coda (langsamer, bedrohlich flüsternd, dann plötzlich explodierend)
Venite ad me, o servi mei debiles…
Ego vos amplector in aeternis tenebris.
Et semper… semper…
Hahahahaha!