جانِ عشق

نَشُد، نَشُد

یِه بارَم اَز تو، مَن کَم بِنِویسَم

صُبح کِه شُد

نَپُرس چرا، بازم اَز غَم مِ‌نِویسَم

چِرا دُنیا مَحوِه

و فَقَط تو می‌شینی رُوبِروم

هَوا بازم بارونیه

اِنگار می‌ریزه هَرچی آبِروم

دیشَب اَز یِه خوابِ بی‌رَبط پَریدم

هَرچی گَشتَم

هیچ تَصویرى اَزت نِدیدَم

تا چِشامو باز بَستَم

دیدَم نِشَستی رُوبِروم

دُنیا مَحوِه

فَقَط مَنو تو، عَکست رُویِ بوم

چِشام بارونِه

اَما قَطره‌هاش اَز آ-سِمانِه

یِقِه‌ی تَمومِ این تَنَم

نِگاهم فَقَط به آ-سِمانِه

خُدا هَرچی داشتو

اَزت جُز تو، بِهَم بَخشید

دَستمون بِرِسه بِهَم

می‌شه به عِشق، جون بَخشید