(Verse 1 – Ceza Flow)
Bir şehir var, dumanı çok, ışıkları rüya kadar,
Yollar dolu, koşan çok ama herkes bir parça dar.
Ekranlara gömülmüş zihinler, tempo 7/24,
Gerçeği bulmak zor çünkü her şey çok filtre, çok süs, çok kırık, çok sert.
Kimin ne derdi var bilinmez, yüzler hep maske modunda,
Gülüşler photoshop, kalpler yorgun, umut komada.
Cepler boş, kafalar dolu, sorular milyon tane,
Cevap yok, sistem yoğun, herkes kendi halinde.
(Nakarat)
Nefes dar, tempo hızlı, dünya dönüyor hızlı,
Zaman akar, akıl yanar, herkes olmuş biraz gizli.
Yaşam zor, yol dolambaç, kural yok ki kimse saf değil,
Apolitiz ritmimle anlatırım, sistem bizi hiç affetmez ki…
(Verse 2 – Teknik Ceza Flow)
Saat çalışır, stres akıtır, zihin hep alarma açık,
Gece değil, gündüz değil, hayat tamamen karışık.
Bir yanda umut, bir yanda korku, hep ince bir çizgi,
Kimse bilmez yarını, herkes kendi iç sürgünü.
İş temposu hız kesmez, gençler hayal peşinde,
Kimi şarkı yazar, kimi geçim kavgasında, kimisine dünya geniş de
Kimine dört duvar gibi dar gelir, ama hep koşarız ileri,
Çünkü durmak yok, sistem böyle, güçlü olan kendini bilir.
(Nakarat – Final)
Nefes dar, tempo hızlı, dünya dönüyor hızlı,
Zaman akar, akıl yanar, herkes olmuş biraz gizli.
Yaşam zor, yol dolambaç, kural yok ki kimse saf değil,
Apolitiz ritmimle anlatırım, sistem bizi hiç affetmez ki…