Camın Ardında

Verse 1

Kendimi bildim bileli hep aynı yerdeyim

Camın arkasından bakan bir gölge gibiyim

Işıkları açık evler ne canlı, ne neşeli

Benim dünyam ise sessiz, sanki zamana ilişmeydi

Pre-Chorus

Kahkahalar yükselir , dışarıda hayat çağlar

Benim içimdeki fısıltıyı kimse duymaz, dağıtır rüzgar

Chorus

Camın gerisinde kaldım, yollarım hep dardı

Bir çıkış bulmak istedim, önümü hep sis sardı

Dünya başkalarına yazılmış bir masaldı

Ben kuliste beklerken, sahne çoktan kapandı.

Verse 2

Gölgeler birbirine değer o ışıklı evlerde

Benimse gölgem bile yabancı kendime

Gece olunca sorarım: “Ben ne zaman kayboldum?”

Cevap aynı: Sahneye çıkmadan yoruldum

Pre-Chorus

O renkler, o sesler dışarıda bir şölenken

İçimde büyüyen boşluk ağır her geceden

Chorus

Camın gerisinde kaldım, yollarım hep dardı

Bir çıkış bulmak istedim, önümü hep sis sardı

Dünya başkalarına yazılmış bir masaldı

Ben kuliste beklerken, sahne çoktan kapandı

Bridge

Belki bir gün kırarım bu camdan esareti

Belki yanar içimde bir ışık bir evin lambası gibi

Belki alışır kalbim hep dışarıdan izlemeye

Kader böyleyse bile dönerim yine kendime

Final Chorus

Camın gerisinde kaldım, ama artık anladım

Kendi sahnemi kurup karanlığıma kan kattım

Dünya kimseye ait değil, ben de yerimi aldım

Kulisten çıktım sonunda, perdeyi üstüme kapattım.