

Prompt / Lyrics
Verse 1 Kendimi bildim bileli hep aynı yerdeyim Camın arkasından bakan bir gölge gibiyim Işıkları açık evler ne canlı, ne neşeli Benim dünyam ise sessiz, sanki zamana ilişmeydi Pre-Chorus Kahkahalar yükselir , dışarıda hayat çağlar Benim içimdeki fısıltıyı kimse duymaz, dağıtır rüzgar Chorus Camın gerisinde kaldım, yollarım hep dardı Bir çıkış bulmak istedim, önümü hep sis sardı Dünya başkalarına yazılmış bir masaldı Ben kuliste beklerken, sahne çoktan kapandı. Verse 2 Gölgeler birbirine değer o ışıklı evlerde Benimse gölgem bile yabancı kendime Gece olunca sorarım: “Ben ne zaman kayboldum?” Cevap aynı: Sahneye çıkmadan yoruldum Pre-Chorus O renkler, o sesler dışarıda bir şölenken İçimde büyüyen boşluk ağır her geceden Chorus Camın gerisinde kaldım, yollarım hep dardı Bir çıkış bulmak istedim, önümü hep sis sardı Dünya başkalarına yazılmış bir masaldı Ben kuliste beklerken, sahne çoktan kapandı Bridge Belki bir gün kırarım bu camdan esareti Belki yanar içimde bir ışık bir evin lambası gibi Belki alışır kalbim hep dışarıdan izlemeye Kader böyleyse bile dönerim yine kendime Final Chorus Camın gerisinde kaldım, ama artık anladım Kendi sahnemi kurup karanlığıma kan kattım Dünya kimseye ait değil, ben de yerimi aldım Kulisten çıktım sonunda, perdeyi üstüme kapattım.
Tags
Indie / Alternatif İçsel monolog, yalnızlık hissi ve gözlem teması Lo-fi gitar, hafif davullar, atmosferik symth
3:11
No
11/30/2025