(Nakarat)
Geceyle konuşurum, dumanı yavaşça çekerim içime
Sokağın gölgesi tanır beni, kimseyi almadım içime
Dost sandıklarım hep gitti, hiçbiri kalmadı dikime
Kalbimde sönmeyen yangın var, sen bile çare değilsin içine
(Motive tarzı - Duygusal Verse)
Beni anlamadılar, kalbim buzdu, çözdün sandılar
Gözlerim yorgun ama düşlerim hâlâ ayakta kaldılar
Sözlerim ağır gelir, çünkü her satırım gerçek
Yüzüme bakıp gülenlerin içi karanlık, hepsi sahte
Bir sokak lambası altında tek başımayım yine
Şehrin sesi bile sustu içimdeki çığlık dinmedi bile
Seni unuttum sanma, sadece duygumu gömdüm derine
Aşkı değil, huzuru aradım ben; ikisi denk gelmedi hiç bi' yere
(Nakarat)
Geceyle konuşurum, dumanı yavaşça çekerim içime
Sokağın gölgesi tanır beni, kimseyi almadım içime
Dost sandıklarım hep gitti, hiçbiri kalmadı dikime
Kalbimde sönmeyen yangın var, sen bile çare değilsin içine
(Uzi tarzı - Sert Verse)
Yolların tozunu içime çektim, bak ciğerim sokak kokar
Her gün başka bir ihanet, artık kalbim bile tokat atar
Kimse bana ışık olmadı, ben kendimi yaktım giderken
Dost değil menfaat var, herkes aynı olur biterken
Para dedin mi değişir yüzler, ben gördüm en yakınlarda
Bir gün gülerler, bir gün söverler; hepsi rol, hepsi sahnede anla
Kalbim kırık ama dik dururum, düşmek bize göre değil
Savaş çok, yara çok, ama yaşamak yine de bizim stil
(Nakarat x2 – Final)
Geceyle konuşurum, dumanı yavaşça çekerim içime
Sokağın gölgesi tanır beni, kimseyi almadım içime
Dost sandıklarım hep gitti, hiçbiri kalmadı dikime
Kalbimde sönmeyen yangın var, sen bile çare değilsin içine