Sa bawat paggising sa umaga, Shiela Mie Valiente
Ang mga bata'y naghahanap, sa 'yong yakap at tabi
Tinitingnan ang pintuan, baka sakaling magbukas
Ngunit hangin lang ang sagot, sa aming paghihirap na wagas
Bakit mo nagawang lumisan, nang walang pasabi?
Iniwan kaming nalilito, sa gitna ng hapdi.
Ang mga bata'y nagtatanong, "Nasaan na si Mama?"
Anong sasabihin ko, kung ang puso ko rin ay tuliro?
Ang sakit na dulot mo, ay hindi kayang ilarawan
Sa bawat patak ng luha, ikaw ang tanging dahilan.
Shiela Mie Valiente, bakit mo kami iniwan?
Ang pamilyang binuo natin, bakit mo kinalimutan?
Hindi mo ba naisip ang sakit sa puso ng mga bata?
Na ang tanging nais lang, ay ang iyong pagbabalik, sinta
Ang saya nating dalawa, naging alaala na lang
Bakit mo kami pinili na iwanan sa dilim at kulang?
Naaalala ko pa ang mga pangako mong binitawan
Na kahit anong mangyari, tayo ay magsasama sa habang-buhay
Ngunit bakit ganito, bigla ka na lang naglaho?
Parang bula na nagwakas, ang lahat ng ating mga plano
Ang mga bata'y humihingi ng yakap na totoo
Ngunit ikaw ay wala, nasaan ang pangako mo?
Hindi ko alam kung anong kulang, o kung anong mali
Basta ang alam ko lang, ang mundo nami'y gumuho na rati
Kung may pagkukulang ako, sana'y napag-usapan
Hindi sana tayo humantong sa ganitong kalungkutan.
Shiela Mie Valiente, bakit mo kami iniwan?
Ang pamilyang binuo natin, bakit mo kinalimutan?
Hindi mo ba naisip ang sakit sa puso ng mga bata?
Na ang tanging nais lang, ay ang iyong pagbabalik, sinta
Ang saya nating dalawa, naging alaala na lang
Bakit mo kami pinili na iwanan sa dilim at kulang?
Shiela Mie... nasaan ka na?
Ang mga anak mo'y naghihintay pa rin sa 'yong pagbabalik
Sana'y marinig mo ang aming panawagan
Dahil ang puso namin, sa iyo pa rin nakalaan.
