Echo Pustaki

Betonowe niebo pęka nad moją głową

Każdy oddech waży tonę, staje się kotwicą

Krew pulsuje rytmem kłamstw, które mi sprzedaliście

Wypalona ziemia, na której nic nie zakwitnie!

Patrzę w lustro, ale nie widzę już twarzy

Tylko mozaikę błędów i niespełnionych marzeń!Związane dłonie, usta pełne piachu

Buduję monument z własnego strachu!

Kto rzuci kamień, gdy wszyscy jesteśmy z lodu?

Spragnieni prawdy, umieramy z głodu!Rozrywam mrok, by poczuć, że wciąż żyję

W labiryncie szkła, gdzie serce ledwo bije

Nie szukaj mnie tam, gdzie kończy się nadzieja

Jestem tylko echem, które czas powoli ściera!To jest koniec!

ROZPAD!

Moje kości to fundament upadku!

PRZEPADNIJ!

Nie chcę waszej litości w tym statku!

ZGIŃ!Tylko echo...

Tylko pustka...