Jedno spojrzeń muśnięcie

Narastało po mału napięcie

Jakby miało coś nadejść

To jedno spojrzeń muśnięcie

I to zetknięcie

Ponowne zetknięcie z czymś

Nieoczekiwanym Nieodgadnionym

I dotąd im nieznanym Nieznanym nie nie

Im nieznanym

Ten jeden zagadkowy uśmiech

Tak nagle w przestrzeń wysłany

Później tylko chwila oczekiwania

Miała być ulotna Lecz została do rana

Miała miała być ulotna

Lecz została została do rana

Może tak musiało być

Może stało się to co miało się stać

Może coś co jest nieodkryte

Sprawiło że chwila przestała się bać?

Nieoczekiwane w oczekiwane

Zaczęło się przeradzać

Z dawnych myśli Kogoś tak nagle wyswobadzać

To było zaskoczenie

Tak nagłe jak nagły jest wiatr

Jakby coś w głowie mówiło

Jakby wskazało kolejny szlak

Myśli Już go nie ściskały

Nie chciały zatrzymywać dalej

Niech tak idzie niech tak płynie

Niech unoszą go oceanu fale

Niech unoszą unoszą go w nieoczekiwane

I została Została ta jedna

Jedna chwila oczekiwania

Oczekiwania Na to co ma nadejść

Spojrzeniom dotąd całkiem nieznana

Choć zdaje się być zaskoczeniem

Ukryte za tym jednym

Tym jednym głębi spojrzeniem

Choć łączyła się z ciszą

Ciszą niecierpliwą samą w sobie

To została- została by być tą chwilą

Chwilą Ich spojrzeń ich jednym słowem

By być chwilą chwilą ich spojrzeń

Może tak być musiało

Może stać się tak bardzo teraz chciało

Choć jeszcze do niedawna

Nic na to nie wskazywało

Jakby było ukryte dotąd nieznane

Choć było od dawien - oczekiwane

Lecz

Nie było słów nie było spojrzeń które się widziały

Przechodziły obok siebie i dotąd się nie znały

Nie nie dotąd się nie znały

Jednak to jedno słowo ukryte w spojrzeniu

Ten błysk wysłany temu drugiemu

I to wzajemne dusz ich porozumienie

Jakby miały znów się spotkać

By spełnić swoje własne pragnienie

Jakby cisza nie chciała już być ciszą

Chcąc by spotkali się i ujrzeli swą głębię

Jakby niewidzialne siły chciały by zatonęły w niej z odwagą i tak pewnie

Zatonęły w niej zatonęły tak pewnie

W tej spojrzeń nieskończonej głębi

w tym oceanie nieodkrytej jego toni

Było coś co przyciągało je do siebie

Zmuszając by za kolejną falą pogonić

I choć chcieli by cisza wciąż trwała

oceanu szkwał i wysoka fala

ciszę tą teraz im przerwała

Spokój w niecierpliwość zaczął się przeradzać

Łagodne wody oceanu w gwałtowny sztorm przeobrażać

Niech toń będzie jeszcze głębsza

Niech porwie do siebie te dwa spojrzenia

Niech zatoną w swych cichych szeptach

I poczują ukryte w oceanie pragnienia

poczują ukryte oceanu pragnienia

Bo gdy szkwał przychodzi

Gdy wysokie fale coraz bardziej

Rozbryzgują się o brzegu skały

Spojrzenie nie chce od spojrzenia już odchodzić

Jakby siebie przez wieki w tej oceanu głębinie zawsze znały

Jakby siebie siebie zawsze znały

W tej toni w tej oceanu głębinie

Jakby spotkać się teraz miały

Spotkać się miały

Bo W tej spojrzeń nieskończonej głębi

w tym oceanie nieodkrytej jego toni

Było coś co przyciągało je do siebie

Zmuszając by za kolejną falą pogonić

I choć chcieli by cisza wciąż trwała

oceanu szkwał i wysoka fala

Tą ciszę teraz im przerwała przerwała