Tinatago Mo

Hey… ohh ohh…

Sa bawat hampas ng alon, naiisip ka…

Pero bakit parang tinatago mo pa?

Dati tayo’y sabay sa ilalim ng buwan

Tawa mo’y parang musika sa kawalan

Pero ngayon, parang iba na ang hangin

Parang ako na lang ang gustong umiwas din

Sabi mo mahal, pero bakit palihim?

Parang takot ka sa mundong makakatingin

Ako ba’y mali o sadyang kulang?

Kaya sa dulo ako na lang ang iiwas nang tuluyan

Di ko na alam kung saan ako lulugar

Kung sa puso mo ba ako’y may karapatan pa ba r’yan

Kung ang pag-ibig ay kailangang itago

Mas pipiliin kong lumayo…

Ako na lang ang lalayo kung pag-ibig ay itatago

Kung sa dilim lang ako pwede sa mundo mo

Ayoko ng lihim, ayoko ng sakit

Mas mabuti pang ako’y maglakbay mag-isa, mag-isa

Hanggang kailan ba tayo magtatago?

Sa realidad, wala nang pag-asa?

Sana’y ikaw ay magising, malaman ang katotohanan

Dahil ang pagmamahal natin ay sadyang di dapat ikahiya

Sa dulo ng lahat, kailan titigil ang pag-iwas?

Kung ang puso’y naghihintay, na sana’y magkaisa

Gusto kong malaman—

Kung sakaling pwede pang mahalin nang walang lihim,

Bakit kailangan pang magtago pa?

Pero kung kailan cheating ang laro,

Damdamin ay naghihintay na sana’y makita mo

Hindi ako magpapanggap, di na magtatago,

Dahil ang tunay na pagmamahal, di dapat ikubli, itanghal mo.