(Verse 1)
‘Di ko na ramdam ‘yung init ng gabi,
Dati’y yakap mo lang, sapat na sa’kin.
Ngayon malamig kahit anong kape,
Wala na ‘yung lambing na ‘di ko mahanap sa iba.
(Pre-Chorus)
Boses mo, parang hangin lang,
Dumadaan pero ‘di mahawakan.
Bakit gan’un, sa dami ng tao,
Ikaw pa rin ‘yung hinahanap ko.
(Chorus)
‘Yung ginhawa na galing sa ‘yo, wala na rito,
Kahit pilitin kong tumawa, bitin pa rin ‘to.
Puno ng alaala ‘tong kwarto,
Pero ‘yung comfort mo, wala na rito.
(Verse 2)
Sanay na yata akong mag-isa,
Pero minsan gusto ko pa rin ng halik mo sa umaga.
‘Yung mga yakap na may kasamang tiwala,
Ngayon tanong na lang kung meron pa bang halaga.
(Pre-Chorus)
Mga mata mo, ‘di ko na makita,
Pero sa isip, paulit-ulit pa rin kita.
Bakit gan’un, ‘pag ako’y mag-isa,
Ikaw pa rin ang pahinga.
(Chorus)
‘Yung ginhawa na galing sa ‘yo, wala na rito,
Kahit pilitin kong tumawa, bitin pa rin ‘to.
Puno ng alaala ‘tong kwarto,
Pero ‘yung comfort mo, wala na rito.
(Bridge)
Siguro nga, panahon na,
Na matutong magmahal nang mag-isa.
Pero bakit hanggang ngayon,
Ikaw pa rin ‘yung tahanan kong giba.
(Outro)
‘Yung ginhawa na galing sa ‘yo, wala na rito,
Naghahanap sa hangin, baka sakaling bumalik ‘to.
Pero alam ko, kahit saan mapadpad ‘tong puso,
‘Yung comfort mo…
Wala na rito.