Κράτα μου το χέρι και δείξε μου τον δρόμο,
μεγάλε μου αδερφέ, εσένα έχω μόνο.
Κάτσε εσύ μπροστά, εσένα να κοιτάω
και στα δικά σου βήματα να μάθω να πατάω.
Βαγγέλη μου, μικρέ μου φίλε,
φωτίζεις τη μέρα μου καυτέ μου ήλιε.
Με μια σου ματιά, γελά η καρδιά,
και όπου πας εσύ, θα ’μαι κι εγώ κοντά.
Πλάτωνα, φύλακα, δύναμη γλυκιά,
στο πλάι σου νιώθω πως όλα είναι απλά.
Δυο αδέρφια μαζί, δυο ψυχές ένα σώμα,
σ’ αυτόν τον κόσμο που δεν είδαμε ακόμα.
Κι όταν φυσάει ο αέρας και μοιάζουν όλα ξένα,
εσυ είσαι το λιμάνι, το σπίτι μου κι εμένα.
Δυο καρδιές μπροστά μου, σαν φάροι δυνατοί,Για παντοτε θα ειμαστε μαζι. Βαγγέλη μου, μικρέ μου φίλε,
φωτίζεις τη μέρα μου καυτέ μου ήλιε.
Με μια σου ματιά, γελά η καρδιά,
και όπου πας εσύ, θα ’μαι κι εγώ κοντά.
Πλάτωνα, φύλακα, δύναμη γλυκιά,
στο πλάι σου νιώθω πως όλα είναι απλά.
Δυο αδέρφια μαζί, δυο ψυχές ένα σώμα,
σ’ αυτόν τον κόσμο που δεν είδαμε ακόμα.
να δείχνουν το ταξίδι που αρχίζει απ’ την αρχή.
Βαγγέλη μου, μικρέ μου φίλε,
φωτίζεις τη μέρα μου καυτέ μου ήλιε.
Με μια σου ματιά, γελά η καρδιά,
και όπου πας εσύ, θα ’μαι κι εγώ κοντά.
Και σαν ξημέρωμα που σβήνει κάθε λύπη,
θα περπατάμε ενωμένοι σ’ όποια μοίρα μας τύχει.
Βαγγέλη, χαμόγελο γλυκό που δεν τελειώνει,
Πλάτωνα, δύναμη σιωπηλή που ποτε δεν τελειώνειι.
Με γέλια, δάκρυα, παιχνίδια, φωνές,
με στιγμές που γράφτηκαν βαθιά μέσα στις καρδιές.