Kör Gözler Ne Eylesin Cenneti

Kör gözler ne eylesin cenneti,

Güneş her gün saçar rahmetini.

Bir çiçekte, bir dostta, bir çocuk gülüşünde,

Saklar dünya nice hikmetini.

Kör gözler ne eylesin cenneti,

Sevgi bilmezse kalbin kıymetini.

Aşk sadece bir yâr değil bu hayatta,

Görmektir varlığın emanetini.

Dur biraz, bak göğün mavisine,

Kulak ver rüzgârın türküsüne.

Bir selam ver, bir gönül al bugün,

Belki cennet iner yeryüzüne.

Aç gözünü, gün daha batmadı,

İçindeki bahar henüz solmadı.

Muhabbetle bakan her yürek bilir,

Cennet uzak değil, hiç olmadı.

Kör gözler ne eylesin cenneti,

Görmeyi öğren yeter ki.

Bir gülüşe, bir dosta, bir nefese,

Şükürle bakan bulur cenneti.