Himig ng pagsuyo

(Verse 1)

Sa bawat kalabit ng kuwerdas mo'y dama,

Parang tinig ng puso kong nagdurugtong sa 'yo.

Ang bawat nota'y tila bulong ng tadhana,

Na ikaw ang tugon sa awiting nilikha ko.

(Pre-Chorus)

Di man kayang ipinta ng mga titik at salita,

Ang ningning ng iyong mga ngiti't pagmamahal.

Sa ritmo ng dibdib, sasabay ang gitara,

Upang ihayag ang lihim kong nadarama.

(Chorus)

Ikaw ang melodiyang sa puso ko'y umaawit,

Sa bawat kumpas ng buhay, ikaw ang katugma't langit.

Kahit pa mag-iba ng tono ang ating daan,

Ang gitara ko'y laging kakanta ng iyong ngalan.

(Verse 2)

Walang solo o labis na pagkukulang sa 'yo,

Sapat na ang tibok ng ating mga kamay.

Sa duet ng pag-ibig, walang hanggan ang himig ko,

Titigil ang mundo kapag ika'y yakap ko.

(Bridge)

Kahit kalian, di sasabog ang sintas ng ating awitin,

Sapagkat ang bawat kuwerdas ay nagmula sa dibdib kong tahimik.

Sa pagitan ng C at G, doon ka matatagpuan,

Sa F at Am, ikaw ang tugon sa aking tanong.

(Chorus)

Ikaw ang melodiyang sa puso ko'y umaawit,

Sa bawat kumpas ng buhay, ikaw ang katugma't langit.

Kahit pa mag-iba ng tono ang ating daan,

Ang gitara ko'y laging kakanta ng iyong ngalan.

(Outro)

At kung maglaho man ang mga bituin sa langit,

Ang gitara ko’y magpapatuloy sa pag-awit.

Dahil ang pag-ibig kong ito'y walang hanggan,

Tulad ng musika—tahimik, tapat, at wagas.