Yaşayamadığım günlerin acısını zihnimin köşelerinde
Kapılarında ardından çıkıp bana el sallıyorlar
Bir yaş daha eksilirken ömrümden
Ölüm bir adım daha yaklaşırken bana
Dizlerimin üstüne çöküp ağlarım usulca
Akıp geçiyor zaman
Zaman havada süzülürken elimi uzatıyorum tutamıyorum
Koşuyorum neyin peşinden koştuğumu bilmeden
Koşarken rüzgarın bıçakları gözlerime saplanıyor
İçim acıyor yalan söyleyemem
Olsun, yaşandı bitti diyemem
Hadi diyelim, olsun.
Olsun derken bile
Kalbimden bir şeyler kopuyor
Burnunun direği sızlıyor
Ben olsun diyemem
Dersem bilin ki yalan derim
Yalan da ruhumu sıkar boğar
Ölüveririm