Ucieczka z marazmu

Utknąłeś w rodzinnym mieście

Jeśli tak nazwać tą dziurę

Jesteś jak śliwka w cieście

Otoczony lepkim murem

Skończyła się już zabawa

Jeździsz na łysych oponach

Realna jest obawa

Że trzymany jesteś w szponach

Wszystko co masz najlepiej oddaj na złom

To ci ułatwi spierdalać stąd

Rusz się!

Nie oglądaj się za siebie

Hamulce sprzedałeś

Najwyżej się rozjebiesz

Złość co kisiłeś

Zasadź jak kapustę

Ratuj swoją duszę

Bo spojrzenie masz już puste

A jeśli cię trzyma bagno za nogi

I nie możesz ruszyć dupy

Lepiej żeby nie wyrosły ci rogi

Bo jeszcze trafisz do ciupy

Gdy cię wciągają ruchome piaski

Czujesz że znajdziesz się na dnie

To wtedy ludziom spadają maski

Jeden pomoże a drugi okradnie

Wszystko co masz najlepiej oddaj na złom

To ci ułatwi spierdalać stąd

Rusz się!

Nie oglądaj się za siebie

Hamulce sprzedałeś

Najwyżej się rozjebiesz

Złość co kisiłeś

Zasadź jak kapustę

Ratuj swoją duszę

Bo spojrzenie masz już puste

Kiedy zostałeś sam w szczerym polu

A wichry dymają cię z każdej strony

Marzniesz i chwytasz się alkoholu

Jaki ten świat jest popierdolony

Ogarnij dupę bez marudzenia

Nie daj się złamać bo będzie po chłopie

Dotrzyj do serca swojego rdzenia

Nie rób na złość sam sobie

Wszystko co masz najlepiej oddaj na złom

To ci ułatwi spierdalać stąd

Rusz się!

Nie oglądaj się za siebie

Hamulce sprzedałeś

Najwyżej się rozjebiesz

Złość co kisiłeś

Zasadź jak kapustę

Ratuj swoją duszę

Bo spojrzenie masz już puste

Rusz się!

Nie oglądaj się za siebie

Hamulce sprzedałeś

Najwyżej się rozjebiesz

Złość co kisiłeś

Zasadź jak kapustę

Ratuj swoją duszę

Bo spojrzenie masz już puste