Naga

Ona była naga naga naga była

Stała w bezruchu oczy odkryła

Obdarta z szat złudzeń i obojętności

Pozbawiona wszelkich wątpliwości

Kręcąc biodrami bezwstydnie szła

Nie bała się innych odpowiedzi

Słów pogardy obcej jej gawiedzi

Niepewność zostawiła za drzwiami

Szła pewnymi namiętnymi krokami

Płomień ognia bił od jej nagości

Pożądając teraz czyjegoś sumienia

Usta ubrane w słowa pewności

Spijały brudy kłamstwa i milczenia

I choćbyś chciał przed nią duszę skryć

Ona nauczy cię... prawdą wkońcu żyć.

Nauczy cię nauczy

Prawdą żyć

PoMimo jej powolnych ruchów

Niezwykła siła biła od niej

Jej nagość może i zbyt wulgarna

Lecz Mówiła tak bardzo wymownie

Chciałeś uciec spojrzeniem

Wątpliwość zrodziła się w tobie

Czułeś że przed nią nie uciekniesz

Jej nagość płonęła zbyt wymownie

Wiedziałeś że jej głębia oczu

Pełnią księżyca jest przepełniona

Wiedziałeś że jeśli jej pozwolisz

Tajemnica twoja zostanie spalona

Zostanie

Zostanie spalona

Ona wyczuła tą niepewność

Spojrzenie jej ogniem zapłonęło

Wiedziała że tą chwilę wygrała

To nagiej jej prawdy arcydzieło

Bezwstydnie dłoń wyciągnęła

By odkryć to co przed nią schowałeś

Była zbyt silna zbyt pewna

Takiej jej jeszcze nie poznałeś

Nie nie nie poznałeś

Nie było na jej rzęsach łez

Nie było strachu żadnego

Chciała byś wiedział że jest

Tą prawdą co spotka każdego

Prawdą co spotka spotka każdego

Bo prawda jest naga i bezwstydna

Lubieżna też być potrafi

Gdy chcesz się przed nią schować

Ona odkrywa swoje karty

Odkrywa karty swoje karty

Choć chciałbyś stawić jej opór

W kłamstwa ponownie uderzyć

Ona nie boi się własnych kroków

Nie nie boi się nie

Z tajemnicą twą zechce się zmierzyć

Zechce się zmierzyć

Jej nagość bywa kusząco ponętna

Nęcąca tych co ją wielbić chcą... i wielbią

Co cenią sobie jej szczerość

Choć wcale się tym nie chełpią

Im bardziej jest w sobie frywolna

Im więcej odkrywa swej nagości

Tym bardziej jest w sobie dostojna

Pomimo tej namiętnej frywolności

I choć bywa że na drobnych rzęsach

Łza przez chwilę się pojawi

To nadal jest w sobie ponętna

ponętna ponętna jest

Nadal kusi do namiętnej zabawy

Ty stoisz przed nią bezbronny,

Choć szat masz na sobie tak wiele.

Przy niej twój pancerz jest płonny,

Pękają kłamstw karuzele.

Ona nie musi nic mówić,

Byś poczuł, jak grunt ci ucieka,

W tej nagości nie można się zgubić,

To ona na ciebie wciąż czeka.

I kiedy dotknie twej piersi,

Zdejmując ostatnią tajemnicę

Zrozumiesz, że tylko jej wierni

W prawdzie mają spokojne oblicze

Mają spokojne spokojne oblicze mają

Bo prawda jest naga i bezwstydna

Lubieżna też być potrafi

Gdy chcesz się przed nią schować

Ona odkrywa swoje karty

Odkrywa karty swoje karty

Choć chciałbyś stawić jej opór

W kłamstwa ponownie uderzyć

Ona nie boi się własnych kroków

Nie nie boi się nie

Z tajemnicą twą zechce się zmierzyć

Z tajemnicą twą zechce

Zechce się zmierzyć

Zechce zechce zmierzyć