🎵 POP / ARABESK / DAMAR – “İçimde Kaldın”
🎙 Giriş (Fısıltı, kırılgan)
Herkes gitti…
Ama sen gitmedin içimden…
Ben senden çıktım…
Sen benden çıkmadın…
🌑 1. Kıta
Bir şey eksik her sabah uyandığımda,
Sanki ruhum yarım kalmış ortasında.
Adını silmek istedim kalbimden,
Ama her denemem daha çok yazdı seni derine.
Gözlerim seni arıyor kalabalıkta,
Bile bile kayboluyorum o hatırada.
Bir sesin olsa yeterdi belki,
Ama sessizlik bile senden yana.
💔 Nakarat (Damar, güçlü ama ağır)
İçimde kaldın, çıkmıyorsun,
Ne yapsam seni silemiyorum.
Zaman geçiyor diyorlar ama
Ben hâlâ o günde yaşıyorum.
İçimde kaldın, susmuyorsun,
Her gece beni uyutmuyorsun.
Unutmak kolay değilmiş meğer,
Ben seni hâlâ seviyorum…
🌧 2. Kıta
Bir fotoğrafın var, bakmaya kıyamam,
Ama her baktığımda biraz daha dağılırım.
Gülüşün hâlâ en zayıf yerim,
En çok oradan kırıldım, en çok oradan yanarım.
İnsan alışır dediler sensizliğe,
Ben alışamadım, hâlâ eksik kaldım.
Ne kendime dönebildim ne hayata,
Ben seni kaybettim, kendimi de aldım.
💔 Nakarat (Tekrar – daha yoğun)
İçimde kaldın, çıkmıyorsun,
Ne yapsam seni silemiyorum.
Zaman geçiyor diyorlar ama
Ben hâlâ o günde yaşıyorum.
🥀 Bridge (Konuşma – çöküş noktası)
Biliyor musun…
Ben seni unutmaya çalışmadım bile.
Çünkü bazı insanlar unutulmaz…
Onlar kalır…
İçinde…
Ve sen…
Hâlâ buradasın…
🌑 Final Nakarat (Yavaş, sönerek biten)
İçimde kaldın… gitmedin…
Ben gittim senden… ama bitmedin…
Ne zaman geçer bu acı bilmiyorum…
Ama seni sevmek hâlâ içimde…
İçimde kaldın…
Ve ben…
Hâlâ senden çıkamadım…