กึ่งกลางความเงียบ (In Between)

(Slow acoustic guitar pluck with soft Rhodes piano)

กี่ครั้งแล้วที่มานั่งลงที่เดิม

ในร้านเดิมเดิม ที่เราชอบมาด้วยกัน

เธอยังยิ้มเรื่องเดิม และเล่าเรื่องเขาทุกวัน

เหมือนว่าฉัน... เป็นคนที่เธอไว้ใจที่สุดเลย

เธอก็รู้ใช่ไหมว่าฉันคิดอะไร

หรือเธอแกล้งทำเป็นไม่รู้เพื่อให้เรายังไปต่อ

สายตาที่เธอมองมา มันเหมือนจะให้ฉันรอ

แต่คำว่า "เรา" ก็ไม่เคยหลุดออกมาสักที

จะก้าวไปข้างหน้า... ก็กลัวจะเสียเธอไป

จะถอยหลังกลับไป... ใจมันก็ทำไม่ไหว

มันหน่วงอยู่ในใจ เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

เหมือนเรายืนอยู่ในที่ที่อากาศเบาบางจนหายใจไม่ออก

จะรักก็ไม่ใช่ จะเป็นแค่เพื่อนก็ไม่เชิง

ความสัมพันธ์ที่มันค้างคา เหมือนทางตันที่ไม่มีทางไป

อึดอัดข้างใน... แต่ก็ยังยอมอยู่ตรงนี้ที่เดิม

[Female]ถ้าวันหนึ่งฉันหายไป... เธอจะเหงาบ้างไหม?

[Male] ถ้าฉันบอกว่ารักไป... เราจะยังเหมือนเดิมได้หรือเปล่า?

[Together] หรือความเงียบแบบนี้... คือคำตอบที่เธอให้กันมานานแล้ว

มันหน่วงอยู่ในใจ เป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก

เหมือนเรายืนอยู่ในที่ที่อากาศเบาบางจนหายใจไม่ออก

จะรักก็ไม่ใช่ จะเป็นแค่เพื่อนก็ไม่เชิง

ความสัมพันธ์ที่มันค้างคา เหมือนทางตันที่ไม่มีทางไป

อึดอัดข้างใน... แต่ก็ยังยอมอยู่ตรงนี้ที่เดิม

[Male] นั่งอยู่ตรงนี้... ข้างเธอ

[Female] แต่ทำไมมันเหงา... เหลือเกิน

[Together] ในกึ่งกลางของความเงียบ... ที่เราไม่เคยข้ามมันไปได้เลย