Sa Huling Sandali

(Verse 1)

Sa bawat umaga, ikaw ang unang gising

Dala ang iyong karit, sa bukid ang tingin

Ang mga palad mong makapal, bakas ng bawat pako

Binuo mo ang aming bahay, matibay at may pangako.

Ngayon, ang martilyo mo’y tahimik na sa sulok

Wala nang tatapusin, wala nang aabutin sa rurok.

(Verse 2)

Ang bawat butil ng palay na iyong itinanim

Ay tila mga luhang pumapatak sa dilim

Karpintero ng aming buhay, taga-ayos ng bawat sira

Ngayong puso ko ang wasak, paano mo pa makikita?

Sino na ang magdidilig sa tuyong lupain?

Sino na ang gagawa ng upuang huling hihilingin?

(Chorus)

Lolo, pahinga na ang iyong mga pagod na kamay

Ang bukid na iyong minahal, ngayon ay nalulumbay

Ang bawat haligi ng bahay, tila bumubulong

Hinahanap ang iyong lakas, sa amin ay tumutulong.

Salamat sa bawat aning ibinigay mo sa amin

Mahal na mahal kita, hanggang sa huling panalangin.

(Bridge)

Amoy ng bagong tabas na kahoy at basang lupa

Iyan ang amoy na hinding-hindi ko mawawala

Binuo mo kami sa sipag at tiyaga

Ngunit sa pag-alis mo, parang gumuho ang kalinga.

(Outro)

(Slow and fading)

Ibitbit mo na ang iyong gamit, Lolo...

Doon sa langit, wala nang init ng araw.

Doon sa langit, hindi na sasakit ang iyong likod.

Paalam, aking magsasaka...

Paalam, aking karpintero...

(Silence)