"Wszystko ma swój kres"

Co się zaczęło, to i skończyć musi,

Każdy początek koniec swój też miewa.

Na ziemię schodzi ten, co jeszcze wczoraj,

Przez chwilę myślał, że już dotknął nieba.

Bo wszystko płynie, jak rzeka do morza,

Za każdym zmierzchem czeka nowa zorza.

Nic nie jest stałe, choć serce tak wierzy,

Czas nas nie pyta, on po prostu bieży.

Wysoki lot – bolesne lądowanie,

Tylko pokora przy nas pozostanie.

Nic nie jest dane na zawsze, na wieki,

Wszystko przemija szybciej, niż się zdaje.

Czasem witamy z ulgą każdą zmianę,

Lecz częściej pustka po stracie zostaje.

Bo wszystko płynie, jak rzeka do morza,

Za każdym zmierzchem czeka nowa zorza.

Nic nie jest stałe, choć serce tak wierzy,

Czas nas nie pyta, on po prostu bieży.

Wysoki lot – bolesne lądowanie,

Tylko pokora przy nas pozostanie.

Nie buduj zamków na piasku i złudzie,

W drodze na szczyt – to ci sami ludzie.

Gdy wiatr się zmieni i spadniesz na dno,

Ważne, byś wiedział, skąd przyszło to zło...

I gdzie jest Twój dom.

Fortuna kołem toczy się przez życie,

Kaprysem losy nieustannie zmienia.

Pamiętaj zatem, by będąc na szczycie,

Nie zapominać swego pochodzenia.

Nie zapominać...

Każdy początek... swój koniec miewa.

Na ziemię schodzi... kto dotknął nieba.