Duch

Zwrotka 1

Budzik znów gryzie ciszę, jak pies bez łańcucha,

Ulice połykają ludzi, każdy biegnie — bez ducha.

Kawa jak benzyna, pali moje żyły,

A zegar się uśmiecha, że znów nas oszukał w chwili.

Refren

I gramy w to samo, dzień po dniu,

Jakby ktoś napisał scenariusz snu.

I choć w środku krzyczę, świat mnie gnie,

To w refrenie spalę codzienność — w rock’n’rollowym tlenie.

Zwrotka 2

Miasto to labirynt, z betonu i dymu,

Ludzie jak pionki — w grze bez końca i rymu.

A ja chcę wyrwać się, choć na chwilę w krzyk,

Niech echo poniesie głos mój — ponad cały krzyk ulic.

Refren

I gramy w to samo, dzień po dniu,

Jakby ktoś napisał scenariusz snu.

I choć w środku krzyczę, świat mnie gnie,

To w refrenie spalę codzienność — w rock’n’rollowym tlenie.

Bridge

Codzienność tonie w szklance wody,

Myśli walczą jak statki wśród lodu.

Ale w gitarowym ogniu znajdę sens,

Choćby miał spłonąć cały ten betonowy sen.

Refren (x2)

I gramy w to samo, dzień po dniu,

Jakby ktoś napisał scenariusz snu.

I choć w środku krzyczę, świat mnie gnie,

To w refrenie spalę codzienność — w rock’n’rollowym tlenie.