Kırık aynalar

Yüzümde maskeler, kırık aynalar,

Kimseye güvenme, hepsi yalanlar.

Bir umutla çıktım, yolumda kaldım,

Kalbimi verdim, taşla aldandım.

Bir gülüşüne kandım, sonum oldu,

Kelimelerin soğuk, içim dondu.

Söz verdin “asla” dedin, ama oldun,

Bir yabancı gibi, gözümde solgun.

Karanlık geceler, dertle dolu ses,

Ben yazdım satırlara sessiz nefes.

Her cümlem yanık, içimde kor,

Aşk sandığım şeymiş, bir dekor.

Yüzümde maskeler, kırık aynalar,

Kimseye güvenme, hepsi yalanlar.

Bir umutla çıktım, yolumda kaldım,

Kalbimi verdim, taşla aldandım.

Seni sevdim, suç gibi gizli,

Kalbim delik, ama hâlâ temizdi.

Yalanın içinden çıkmaz yolum,

Bir tebessümle bitti solum.

Artık dönme, gerek yok geri,

Ben öğrendim, dostla düşmanı yeri.

Hayal kırıklığı mı? Yok be gülüm,

Bu sadece bendeki “insan ölümü.”

Yüzümde maskeler, kırık aynalar,

Kimseye güvenme, hepsi yalanlar.

Bir umutla çıktım, yolumda kaldım,

Kalbimi verdim, taşla aldandım.