Inang kalikasan

Sa himig ng hangin, sa dampi ng ulan,

Kalikasang kay ganda, ating yaman.

Ngunit ngayo’y umiiyak, lumuluha,

Dahil sa tao, siya’y nagdurusa.

Mga punong dating matatayog,

Unti-unting naglalahong lubos.

Ilog na dati’y malinaw at busilak,

Ngayo’y madumi, walang sigla’t galak.

Hangin ay lason, lupa’y sugatan,

Dagat ay lunod sa basurang laman.

Saan patungo kung walang pagbabago?

May bukas pa ba sa mundong guguho?

Kaya’t tao, gising! Kumilos na ngayon,

Ang kalikasan natin ay ating babangon!

Magtanim ng pag-asa, basura’y linisin,

Dahil sa ‘yo, may buhay pang darating!

"Ating kalikasan, ating kinabukasan!"