K

Wat een bipolaire kanker troep krijg ik elke keer zonder reden.

Elke keer hetzelfde verhaal als ik je probeerde te vertellen wat het was.

Altijd maar - KANKER - ook al weet je dat er zoveel mensen aan zijn overleden.

Zonder hand van je vader of moeder maar alleen maar drugs in de tas.

-

-

Zo m’n best gedaan om alles op een rijtje te krijgen maar wat moet ik nou?

Therapie proberen en altijd hetzelfde aanhoren is geen pretje.

Elke keer dat je zei dat het goed komt en je blijven zou.

Wat een grap maakte je toen je dat zei kanker sletje.

-

-

Nu paar maanden zonder drugs en elke keer gaat t beter.

Je hoort niks meer van me want je was een kanker hoer zonder leven.

Alle woorden waren gelogen toen je zei “see you later”

Is dit wat ik verdien na je alles te hebben gegeven?

-

-

Het was nooit goed genoeg voor je maar het was mijn probleem.

Altijd hetzelfde gejank met jou was ik klaar mee want ik wilde meer.

Kanker op met je zielige woorden nu want dit is niet meer jouw game.

Al deze woorden zijn real en niks gelogen zoals jij deed elke keer.

-

-

Vreemd gaan op mij maar ik kwam er niet achter toch?

Guess what, zo zie je maar weer wie hier nou verder komt.

Waren het meerdere of was het steeds dat ene kanker joch?

Wilde je alles geven maar jij mij niet aangezien je alles opsomt.