Verse 1:
Bakit mo ko pinaniwala
Sa mga titig mong may hiwaga?
Bawat “kumusta” mo, may halong saya,
Akala ko’y may pag-asa.
Pre-Chorus:
Lumalapit ka, tapos lalayo,
Parang hangin lang na di mahuhuli, oh.
Sinasadya mo ba, o laro lang ‘to?
Ako lang ba ang nadadala rito?
Chorus:
Paasa ka, hindi mo ba alam
Ang sakit ng pusong iniwan mo lang?
Nagpakita ng sinag, tapos biglang nawala,
Para lang akong ginamit sa drama.
Verse 2:
Hindi ko na alam kung alin ang totoo,
Mga ngiti mo ba’y totoo o palabas lang ito?
Ginising mo ang pusong tahimik,
Ngayo’y iniwang durog at sabik.
Pre-Chorus:
Nagparamdam, tapos nawala,
Parang ulan sa gitna ng tagtuyot,
Nagbigay ka ng pag-asa,
Pero lahat pala'y kasinungalingan lang.
Chorus:
Paasa ka, hindi mo ba alam
Ang sakit ng pusong iniwan mo lang?
Nagpakita ng sinag, tapos biglang nawala,
Para lang akong ginamit sa drama.
Bridge:
Hindi ako laruan na basta iiwan,
Ang damdamin ko’y hindi pang sandalian.
Kung wala kang balak manatili,
Sana noon pa lang, di mo na ako pinangiti.
Final Chorus:
Paasa ka, sana'y malaman mo,
Na hindi lahat ng puso’y laruan mo.
Sa likod ng ngiti kong pilit, may luha,
Salamat na rin—ngayon, ako’y natuto na.
Outro:
Oo, paasa ka…
Pero ako na ngayon ang di na papaasa.