Vahit serhat

Nakarat – Duygusal ve vurucu]

Serhat’la Vahit, omuz omuza yürür,

Zaman geçer, dostluk asla çürür mü?

Her darbe geçti içimizden iz bıraktı,

Ama kimse bu kardeşliği yıkamadı!

⸻

Ben Serhat, gördüm hayatın her tonunu,

Yanımda Vahit, yaşadık biz sonunu.

Dost dedik, sırt sırta verdik,

Bize düşman olanlar çoktan ezildik…

Sokakta öğrendik biz sadakati,

Bir bakışla anlarız birbirimizi, fark ettik.

Kan bağı değil ama can bağı bizimki,

Bir kere girdik mi, çıkmayız biz bu çizgiden ki…

⸻

Kim ne derse desin, biz buradayız,

İhaneti gördük ama hiç satmadık!

Adımız başka olsa da bu şehirde,

Kalbimiz bir, yolumuz tek caddede…

⸻

Serhat’la Vahit, omuz omuza yürür,

Zaman geçer, dostluk asla çürür mü?

Her darbe geçti içimizden iz bıraktı,

Ama kimse bu kardeşliği yıkamadı!

⸻

Ben Vahit, düşerken bile yanımdaydı Serhat,

Sokaklar sertti ama yüreğimiz daha sert bak!

Birlikte güldük, birlikte ağladık,

Düşmanı değil, dostu tanımayı öğrendik sabahlara kadar…

Paramız yoktu ama onurumuz vardı,

Birlikte yaşadık biz en ağır yarayı.

Kardeş dedin mi, çıkar aradan dünya,

Biz beraberken hiç kimse koyamaz sınır ya!

⸻

Serhat: “Biz kardeşiz bu hayatın her yerinde…”

Vahit: “Gönül bir olduktan sonra kim ne derse desin be gardaş…”

İkisi birlikte:

“ByCreator yazdı bunu dostluk kitabına,

Bu hikâyede düşman bile saygı duyar adına!”