Całość w lament

Cichym krokiem znika dzień,

Samotność w sercu dźwięczy,

W lustrze już nie widzę się,

Tylko cień, tylko cień.

Czasem myślę, co poszło źle,

Czy bałem się, czy niechcący,

Zamykałem marzenia w cień,

Dla innych, dla innych.

Nie brałem nic w swoje ręce,

Zawsze w cieniu, zawsze w biegu,

Wszystkie żale zamykam w sercu,

I odkładam na później.

Ostatni dzień, całość w lament,

Zamiast szczęścia tylko cień,

Żebram o spokój, o sen bez łez,

Może odejść to najpiękniejszy kres.

Każdy krok mi wydaje się ciężki,

Życie pisze moje smutki,

W lustrze widzę tylko blizny,

Wyzbyty z radości.

Nie brałem nic w swoje ręce,

Zawsze w cieniu, zawsze w biegu,

Płaczę w nocy, wzywam ciszę,

Już nie chcę dłużej.

Ostatni dzień, całość w lament,

Zamiast szczęścia tylko cień,

Żebram o spokój, o sen bez łez,

Może odejść to najpiękniejszy kres.

Wnętrze pęka, czas ucieka,

Jedna nadzieja, która niechcący,

Światło gasi, ostatni krzyk,

Nie żałuję, nie żałuję.

Ostatni dzień, i niech tak będzie,

Słyszę szumny krok gwiazd naszych,

Chociaż smutek noszę w sercu,

Byłem od zawsze w cudzym świecie.

Nigdy nie prosiłem o siebie,

Dziś oddaję się śmierci,

Ostatni dzień w moim sanktuarium,

Wybieram spokój, wybieram spokój.