The Soul.

To nic że oddychasz światłem

Gdy skrzydła prowadzą Cie

Tam w ciemnych dniach

Głos walczy

O jutro

Już wiesz ze klucz posiada istota

Odbiciem iluzji trzyma granice

Z urokiem ujawnia szklane

Przezroczyste Serce..

Przebudzeniem omdlewa pojmany czas

Kajdany zakute przypięty pas

Zcmieniem księżyca wiruje

O tańczy gdy milczy

Żyje nie w czasie

Biegnę po

Czas.

Nie rzeka nie morze w tych nurtach po fali

Dryfuje i z nurtem tresuje pod prąd

Ta lekkość w zmoczonych

Krwią ran.

Pod bramą zapukać trzeba Miłością

I wyznać Ogrom uczucia z litością

Dla życia dla bycia

W uznaniu

Nieśmiertelności.

Za Światłem ujrzałem Cienie posągów

Mogiłą srebrzystych istnień.

Do czasów w końcach

Początku