แค่ความคิดถึง

นอกหน้าต่างฝนโปรยปราย... ตอกย้ำค่ำคืนที่เงียบเหงา

บนโซฟาตัวเดิมของเรา... วันนี้มีเพียงแค่เงาของฉัน

กลิ่นกาแฟจางๆ ที่คุ้นเคย... ไม่เคยช่วยให้ใจดีขึ้นเลย

ยิ่งหันไปทางไหน ก็ยิ่งเจอ... แต่ภาพของเธอวันนั้น

ปลายนิ้วเผลอไล่บนคีย์เปียโน... บรรเลงทำนองเพลงเก่าของเรา

เสียงที่เคยมีเธอฮัมเบาๆ... วันนี้มันช่างปวดร้าวเหลือเกิน

ได้ยินไหม... ทุกเสียงของความคิดถึง

ที่บรรเลงผ่านเปียโนและกีตาร์ตัวเก่า

ตะโกนก้องในใจซ้ำๆ ว่าฉันยังรักเธอเหมือนเก่า

อยากย้อนเวลากลับไปตรงที่เรา... เคยมีกันและกัน

แต่สุดท้ายทำได้แค่กอดความหลัง... และคิดถึงเธอ

รูปถ่ายใบนั้นยังวางอยู่ตรงที่เดิม... มุมที่เธอบอกว่ามันสวยดี

รอยยิ้มของเธอในวันนั้น... ยังคงชัดเจนทุกนาที

โลกความจริงตรงนี้มันช่างว่างเปล่า... เมื่อไม่มีเธออยู่ข้างกาย

อยากให้เป็นแค่ฝันร้าย... ตื่นมาแล้วพบเธอยังอยู่ตรงนี้

ปลายนิ้วเผลอไล่บนคีย์เปียโน... บรรเลงทำนองเพลงเก่าของเรา

เสียงที่เคยมีเธอฮัมเบาๆ... วันนี้มันช่างปวดร้าวเหลือเกิน

ได้ยินไหม... ทุกเสียงของความคิดถึง

ที่บรรเลงผ่านเปียโนและกีตาร์ตัวเก่า

ตะโกนก้องในใจซ้ำๆ ว่าฉันยังรักเธอเหมือนเก่า

อยากย้อนเวลากลับไปตรงที่เรา... เคยมีกันและกัน

แต่สุดท้ายทำได้แค่กอดความหลัง... และคิดถึงเธอ

อยากจะถามฟ้า... เธออยู่ตรงนั้นเป็นเช่นไร

ยังคิดถึงกันบ้างไหม... คนที่ยังหายใจด้วยคำว่ารักเธอ

แค่คิดถึงเธอ...

...ยังคิดถึงเธอ...