Verse 1
Umaga sa salamin, may luhang hindi tuyo
Pulang marka sa balat, tinakpan ng kumot at ng ngiti ko
Tahimik ang bahay, pero maingay ang dibdib
Bawat hakbang ko sa sahig, parang paalam sa sakit
Pre-Chorus
Sa bawat sigaw na walang nakarinig
Unti-unti kong natutunan
Hindi ito ang pag-ibig
Chorus
Hindi ganito ang mahalin
Hindi dapat may takot sa yakap
Kung ang kamay na minsang kumupkop
Ay siya ring dahilan ng sugat
Pipiliin ko ang sarili ko
Sa mundong hindi ako sinasaktan
Babae ako, hindi ako ari-arian
Verse 2
Sa labas may araw, pero gabi sa loob
May tanong sa mata, sagot ay puro loob
Sabi nila “tiis lang,” sabi nila “ganito talaga”
Pero kailan pa naging normal ang umiiyak na pag-ibig, sinta?
Pre-Chorus
Isang hakbang palayo sa dilim
Isang hinga papunta sa liwanag
Pinili kong mabuhay
Chorus
Hindi ganito ang mahalin
Hindi dapat may luha ang tahanan
Kung ang salitang “mahal kita”
May kasunod na pananakit at pananahimik
Pipiliin ko ang sarili ko
Hindi na ako mananahimik
May boses ako, maririnig
Bridge
Sa bawat babaeng nagtatago ng pasa
Sa bawat gabing walang lakas magsalita
Ito ang paalala
Hindi ka mahina
Ikaw ay matapang kahit tahimik ka
Final Chorus
Hindi ganito ang mahalin
Ang pag-ibig ay dapat ligtas
Ako ay lalakad palayo
Bitbit ang tapang, bitbit ang bukas
Hindi ako nag-iisa
Hindi na ako matatakot
Babae ako
At pipiliin kong mabuhay
Outro
Habang nagsasara ang pinto ng kahapon
Bumubukas ang mundo na walang galit
Ito ang simula
Hindi ng wakas
Kundi ng paghilom