బంగారు బొమ్మ
బంగారు బొమ్మా... బంగారు బొమ్మా...
తల్లి ఒడిని తలచుకో ఓ బంగారు బొమ్మా...
తండ్రి ప్రేమను మరువకు ఓ బంగారు బొమ్మా...
బాధ్యతలన్నీ భుజాన మోస్తూ నాన్న బ్రతికాడే,
మాటలే వింటే సేదతీరే అమ్మ గోరుముద్ద పెట్టేదే.
నువ్వు తినకపోతే తన కడుపే మండేదే,
నీ నవ్వుకోసమే వారి జీవితం అంకితమయ్యేదే.
చిన్న జ్వరం వచ్చినా కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నారే,
రాత్రంతా నిద్ర మాని నీ పక్కనే కాపు కాశారే.
తల్లి తీర్చిన ఋణం ఎప్పటికీ తీర్చలేమమ్మా,
తండ్రి ప్రేమకు ఈ లోకంలో కొలమానం లేదమ్మా.
పదిమందిలో తల్లిదండ్రుల పరువు పడనీయకే,
పాతికేళ్లు పెంచిన ప్రేమను క్షణంలో మరువకే.
ఆరు నెలల పరిచయమే ప్రపంచమై కనిపించినా,
కన్నబంధం కంటే గొప్పది ఏదీ కాదమ్మా.
ఏమి తక్కువ చేశారమ్మా? ఏమి లోటు పెట్టారమ్మా?
ప్రాణం పెట్టి పెంచిన ప్రేమను ఎందుకు దూరం చేశావమ్మా?
ప్రేమబంధం పెనవేసుకుని వెళ్లిపోయే వేళలో,
దిక్కులేని వారై మిగిలే తల్లిదండ్రుల గుండెలో.
కన్నబంధం కడతేర్చు ఓ బంగారు బొమ్మా,
కన్నీటి కథగా మార్చకు మా ఇంటి వెలుగమ్మా.
తల్లిదండ్రుల ప్రేమను జీవితాంతం గుండెలో దాచుకో,
వాళ్ల ఆశీస్సులే నీకు నిజమైన బంగారు సంపదమ్మా.