Untitled

Znów szukam kluczy

Pod stertą skarpetek

Na krześle rośnie

Jego mały światek

Kubek na kubku

W kuchni lśni jak zamek

On mówi: "system"

Ja widzę tylko bałaganek

Mówię mu: "skarbie

Ja zwariuję"

On się uśmiecha

Ramionami wzrusza (oj ty)

Twierdzi

Że wszystko swoje miejsce tu ma

Tylko wszechświat jest trochę za mały

Mój mąż bałaganiarz

Znów zrobił chaos w pięć minut (pięć minut)

Ale jak patrzy tak słodko

To już nie krzyczę

Tylko wzdycham w duchu

Mój mąż bałaganiarz

Znów ślady butów na dywanie

Może nie składa koszul

Ale składa obietnic tysiące dla mnie

Na jego biurku

Czai się archeologia

Bilety

Śrubki

I dawna technologia

W łazience ręcznik

Prowadzi własne życie

On mówi: "zaraz"

A to znaczy "może jutro

Przyjdzie"

Mówię mu: "skarbie

Ja tu tonę"

On mnie przytula

Daje mi koronę (hej ty)

"Ty rządzisz szafą

Ja rządzę bałaganem"

I już pękam

Śmieję się nad zlewem

Mój mąż bałaganiarz

Znów zrobił chaos w pięć minut (ach znowu)

Ale jak patrzy tak słodko

To już nie krzyczę

Tylko wzdycham w duchu

Mój mąż bałaganiarz

Znów ślady butów na dywanie

Może nie składa koszul

Ale składa obietnic tysiące dla mnie

Bo gdy choruję

Gotuje rosół w trzech garnkach naraz

Gubi pokrywki

Ale trafia prosto w mój strach

I kiedy milknę

Sprząta słowa

Których nie powiedziałam

Taki bałagan

To chyba mój ulubiony stan

Mój mąż bałaganiarz

Niech robi chaos do starości (do starości)

Bo między stosami rzeczy

Ja zawsze znajdę jego czułe oczy

Mój mąż bałaganiarz

To moje szczęście nieidealne

Niech już nie składa koszul

Byle składał nasze dni razem dalej (o tak)