Untitled

Proszę, losie mój, nie przewracaj stron,

Zatrzymaj chwilę tu, niech nie mija dom.

Tam, gdzie w sercu drży najpiękniejszy ton,

Gdzie każdy mój oddech mówi: „to jest on”.

Bo kiedy oczy w oczy patrzą tak,

Świat nagle prosty jest, nie liczy się czas.

Chcę trwać w tej księdze, którą pisze nasz znak,

Niech wszystko milczy — mówi tylko blask.

Nie przewracaj strony, nie rób tego dziś,

Niech zatrzyma życie się na jednej z chwil.

Tam, gdzie miłość płonie, najprawdziwsza z wszystkich sił,

Niech sklejone kartki śpią — otwarte wciąż na miłość.

W księdze moich snów każda linia lśni,

Gdy dotyk jego rąk spokojem we mnie brzmi.

Niech ta historia trwa, niech nie kończy dni,

Bo w jego sercu mam bezpieczne swoje drzwi.

I nawet jeśli świat pędzi, gubi ślad,

Ja chcę na jednej stronie z nim na zawsze trwać.

Niech ta opowieść już nie zna słowa „brak”,

Bo z nim każda chwila ma najjaśniejszy smak.

Nie przewracaj strony, nie rób tego dziś,

Niech zatrzyma życie się na jednej z chwil.

Tam, gdzie miłość płonie, najprawdziwsza z wszystkich sił,

Niech sklejone kartki śpią — otwarte wciąż na miłość.

A jeśli kiedyś wiatr spróbuje wyrwać noc,

Zamknę ją w dłoniach — nie oddam jej, choć…

Los czasem kręci się jak stary, dziki młyn…

Ja chcę, by ta historia kończyła się „my”.

Nie przewracaj strony, proszę jeszcze raz,

Niech ta książka życia zatrzyma w sobie nas.

Niech sklejone strony błyszczą pośród gwiazd —

Na stronie, gdzie miłość wciąż pisze własny czas.