Oko starego misia

Takie to wszystko bez sensu

Jak ciepła zupa wylana do sedesu

Kręci się kręci pralka niepamięci

Tyle wzlotów podniet i przejęcia

I z wycieczek jakieś zdjęcia

Taki sam sweter jak dawniej

Może gwiazdka mi z nieba spadnie

Nie wiem czy pchać to dalej

Czy lepiej wsiąść w pociąg

Ciągle się pytam po co to po co

Esy floresy i zawijasy

Ludzie to zwykle same kutasy

A może zwyczajnie tak samo

Mają żyły wypchane watą cukrową

Która już się przejadła

Smutna walka o życie

O jutro choć zawsze jest dzisiaj

Siedzisz na chodniku i dłubiesz w oku starego misia

Znów takie samo jak co rano

Przedpołudnie z żywą raną

Co aż ogni się od wrzodów

Jakbyś cofał się do przodu

Czekasz na szansę której nie ma

Przystanek do szczęścia ktoś rozjebał

Zalepione oczy masz od pyłu

Najgorsze jest cofanie do tyłu

Sen z powiek zrywa się niechętnie

A potem nadejść nie chce

Uparty jak źrebię Mustanga

Na którym nawet Ci nie zależy

Popłynąłbyś w rejs bo to nie wyklucza

Że się utopisz i przestaniesz szukać

Zgrabna deklaracja nihilizmu

I nie chodzi tu o brak odwagi

Tylko o brak dobrego smaku

Zamglona wiedzą chęć do życia

Buraki niegodne filantropii

Jak pluskwy namnożyły się i żrą

Prosta funkcja robotnika

Konsumpcjonizm to nowa religia

Nikt już nie wie dokąd to zmierza

Też mam już dosyć, w mordę jeża

W końcu też usiądę, może nawet dzisiaj

I zacznę dłubać w oku starego misia

Znów takie samo jak co rano

Przedpołudnie z żywą z raną

Co aż ogni się od wrzodów

Jakbyś cofał się do przodu

Czekasz na szansę której nie ma

Przystanek do szczęścia ktoś rozjebał

Zalepione oczy masz od pyłu

Najgorsze jest cofanie do tyłu