Εφραίμ το δέντρο

Προς τον φίλο, τον Εφραίμ, πάντα στην καρδιά

Μες στη μικρή μας πόλη, μια ανάσα, μια ζωή

Εφραίμ, το δέντρο που άντεχε, ψηλά και δυνατά

Με κλαδιά γεμάτα ιστορίες, παλιές και πολύτιμες

Δεν ήταν απλά φίλος, αλλά θρύλος και σιωπηλός

Κομμούνι, λέγανε, μα η καρδιά του ήταν αληθινή

Κάθε φύλλο, κάθε κλαδί, μια μνήμη, τολμηρή

Ένα σημάδι, ένα χαμόγελο, πάντα με αγάπη

Εφραίμ, το δέντρο μας, που αντέχει στον άνεμο

Με ρίζες βαθειές στην αγάπη και στην αλήθεια

Μη λυπάσαι, φίλε μου, η ζωή συνεχίζεται

Το δέντρο μας θα στέκει, πάντα ψηλά, πάντα αιώνιο ταυτίζεται αληθινά

Μέσα στον χρόνο μας, μια ιστορία αγάπης και πάθους

Όλα τα φύλλα έπεσαν, αλλά η μνήμη ζει ακόμα

Εφραίμ, φίλε, το δέντρο, μια ζωή και μια φωτιά

Με κάθε καινούργιο φύλλο, ξαναγεννιέται η αγάπη

Για τον φίλο, τον Εφραίμ, που ποτέ δε θα φύγει

Ο ήχος των κλαδιών, μια μελωδία που θωρακίζει

Μέχρι το τέλος, το δέντρο μας, στην καρδιά θα ζει

Μια ιστορία αιώνια, μια φιλία που δεν θα χαθεί