(Verse 1)
Iniwan mo ako, sugatang puso’t damdamin,
Sa piling ng lungkot, luha’y aking kapiling.
Naglakad mag-isa, dala ay pangarap,
Para sa mga anak, ako’y di susuko’t lilipad.
(Chorus)
Habang malayo, ako’y nagtataguyod,
Pasan ang bigat ng mundo, para sa inyo anak ko.
Kahit ako’y iniwan, puso ko’y buo pa rin,
Dahil pagmamahal ko, kailanma’y di lilimutin.
(Verse 2)
Sa gabi ng pangungulila, ako’y nagtatanong,
Bakit kailangang pagdaanan, sakit na walang tugon?
Ngunit sa bawat pawis, bawat pagod at luha,
Lakas ko’y bumabalik kapag kayo’y nakikita.
(Chorus)
Habang malayo, ako’y nagtataguyod,
Pasan ang bigat ng mundo, para sa inyo anak ko.
Kahit ako’y iniwan, puso ko’y buo pa rin,
Dahil pagmamahal ko, kailanma’y di lilimutin.
(Bridge)
Darating ang araw, tayo’y muling magsasama,
Walang iwanan, wala nang luha’t pangamba.
At ang sugat na iniwan ng iyong ama,
Pag-ibig ng ina ang siyang gagamot sana.
(Final Chorus)
Habang malayo, ako’y magpupunyagi,
Ang bawat sakripisyo’y alay sa inyo lagi.
Kahit iniwan, hindi ako nag-iisa,
Pagmamahal ng ina, hinding-hindi mawawala.