

Prompt / Lyrics
(Verse 1) Son sigaramı yaktım, dumanı ağır ağır Son paramı harcadım, cebim bomboş, darmadağın İki yumurta kaldı, kırdım umut gibi Bir domates doğradım, hayat acı, tuz gibi Tencere kaynıyor ama içim buz kesmiş Yarın ne yerim diye kafam yine şişmiş Cebimde beş kuruş yok, ses vermez kimse Kalabalık içindeyim ama yalnızım yine (Nakarat) Sonum mu bu, yoksa başı mı yolun Karanlık çöktü, kayboldum, yoruldum Ne param var, ne umut, ne ışık Ama hâlâ ayaktayım, bu nasıl alışkanlık (Verse 2) İnternetin son günü, bağlantım kopuyor Dünya akıyor ama hayatım donuyor Hesap sıfır, eksi değil ama fark etmez Çünkü hayallerim de artık cevap vermez Bir tabak umut yaptım, iki lokma hayal Yutkunurken boğazımda düğümlenir isyan Kim anlar halimden, kim duyar sesimi Geceye anlatırım ben kendi derdimi (Nakarat) Sonum mu bu, yoksa başı mı yolun Karanlık çöktü, kayboldum, yoruldum Ne param var, ne umut, ne ışık Ama hâlâ ayaktayım, bu nasıl alışkanlık (Bridge) Düştüm ama kalkarım, alıştım buna Hayat vurur sert, ben alıştım ona Boş cebimle yürürüm sokak sokak Belki yarın değişir, umut az da olsa (Outro) Son sigara bitti, son sözüm değil Bu hikâye burada bitmez, kolay değil Karanlıkta yazdım ben bu satırları Belki bir gün güneş doğar, yakar yaraları
Tags
rap, electro, doomcore
2:38
No
3/30/2026