Untitled

Mam chusteczkę haftowaną,

co ma cztery rogi,

kogo kocham, kogo lubię,

rzucę mu pod nogi.

Światła tną jak ostrza beton,

miasto nie chce dzisiaj spać,

każdy oddech wbija tempo,

każdy chce ten mrok już znać.

Mam chusteczkę haftowaną,

co ma cztery rogi,

kogo kocham, kogo lubię,

rzucę mu pod nogi.

Tego kocham, tego lubię,

tego pocałuję,

a chusteczkę haftowaną

jemu podaruję.

Mam chusteczkę haftowaną,

co ma cztery rogi,

kogo kocham, kogo lubię,

rzucę mu pod nogi.

Tego kocham, tego lubię,

tego pocałuję,

a chusteczkę haftowaną

jemu podaruję.

Dym i stal unoszą ciśnienie,

bas uderza prosto w skroń,

tłum się niesie jednym pulsem,

noc zaciska zimną dłoń.

Mam chusteczkę haftowaną,

co ma cztery rogi,

kogo kocham, kogo lubię,

rzucę mu pod nogi.

Tego kocham, tego lubię,

tego pocałuję,

a chusteczkę haftowaną

jemu podaruję.

Mam chusteczkę haftowaną,

co ma cztery rogi,

kogo kocham, kogo lubię,

rzucę mu pod nogi.

Tego kocham, tego lubię,

tego pocałuję,

a chusteczkę haftowaną

jemu podaruję.

Haftowaną!

Cztery rogi!

Kogo kocham — pod nogi!

Haftowaną!

Cztery rogi!

Jemu podaruję!

Mam chusteczkę hawtowaną…