Untitled

Бети – срцето на домот

Во куќата мирис на љубов цвета,

Бети седи — со насмевка света.

Три внука трчаат низ дворот мал,

нејзината радост, нејзиниот зал.

Два сина горди, ѕвезди од светлина,

со љубов и труд — мајчина грижа им сина.

Две снаи до нив, како рози што раснат,

во тој топол дом, сите заедно растат.

Бети ги гледа, срцето ѝ пее,

секој ден благодари, што среќа ѝ креје.

Од утро до мрак, со нежна душа,

во нејзин свет нема тага, ни суша.

Три внука, две снаи, два сина мили,

со неа како сонце што сите ги грее —

Бети е столбот, Бети е тивка сила,

љубов што не старее, засекогаш сее.